Vogelmijt, bloedluis, rode vogelmijt, vogelluismijt zijn zomaar enkele benamingen voor een zeer lastig beestje. De zondagse naam: Dermanyssus gallinae. Het is een ectoparasiet.


mijt1

Voor een bloedmaaltijd

mijt2

Na een bloedmaaltijd

De bekende fipronil affaire is begonnen met dit insect. Het drijft pluimveehouders tot wanhoop. En niet alleen pluimveehouders. Regelmatig krijgen we klachten van particulieren. Het begint altijd met vogelnesten. Onder de dakpannen, of vaak in duivennesten op balkons. Het lijkt vaak in eerste instantie leuk. Een broedende duif op het balkon. Tot het nest verwijderd wordt . Dan komen de uitgehongerde vogelmijten de woning binnen op zoek naar bloed. Doordat ze erg klein zijn( 0,4 tot 0,5 mm) worden ze in eerste instantie niet herkend. De beten (vaak bij kinderen) jeuken en gaan irriteren. In een verwarmde pluimveestal kan één kip enkele honderdduizenden mijten op zich hebben. Zo erg gaat het in een woning niet worden.  Mijten voeden zich ‘s nachts met bloed van vogels. Alleen met dit bloed kunnen ze zich ontwikkelen. Bij gebrek aan vogels gaan ze zich voeden met het bloed van mensen, huisdieren, muizen enz. Bij lage temperaturen komen de eitjes niet uit. Mijten kunnen bijna een jaar overleven in een verlaten vogelverblijf.

Freek van Essen: Als u maar een vermoeden heeft van overlast,  neem contact op met ons. Na een gedegen determinatie bespreken we met u een plan van aanpak.